Afgelopen week liep ik op het strand in Castricum met mijn hond Bowdy. Het strand lag er prachtig bij, het was een prachtige dag.
Daar kwam ik een bekende tegen, ik noem hem de "Bioloog”. Als we samen over het strand lopen weet hij zoveel te vertellen over schelpen, het kalkgehalte in de duinen en over de beesten in de zee. Hij heeft er een zeer scherp oog voor. Hij ziet altijd weer iets waar ik gewoon langs zou lopen. Ik groette hem en we kwamen in gesprek. Na 30 seconden draaide hij zijn gezicht naar de zee en zei: "kijk een zeehond”. En inderdaad… op 50 meter afstand verscheen een zwart koppie boven de zeespiegel, het koppie keek ons even aan en dook weer onder. Nadat we ieder weer ons weg gingen dacht ik er nog even over na. Hoe is het toch mogelijk dat ik drie kwartier over het strand loop, naar de zee kijk en alleen de meeuwen en aalscholvers zie?
Het doet me denken aan een vriend van me, iemand die zakelijk zeer succesvol is. Hij ziet overal zakelijke kansen, kansen die anderen niet opmerken.
Ik besef weer hoe selectief we waarnemen, en hoe mooi het is om nog weidser, opener naar de wereld te kijken. Er is nog zóveel te ontdekken wat we nu misschien wel zien, maar niet opmerken!
Straks ga ik weer naar het strand, ik weet nu al zeker dat ik een zeehond ga zien!
