In de jaren zestig voerde psycholoog Robert Rosenthal een bijzonder experiment uit. Hij nam intelligentietesten af bij leerlingen, maar vervalste de uitkomsten willekeurig. Van de ene klas werd vooraf gezegd dat ze een laag IQ hadden, van de andere klas werd vooraf verteld dat de leerlingen een hoog IQ hadden. In werkelijkheid was het IQ in beide klassen gelijk.
Echter, de overtuiging dat dit zo zou zijn, zorgde voor een ander gedrag en uiteindelijk een lager resultaat van de leerlingen waarvan gezegd werd dat ze een laag IQ hadden. Dit effect heet het Pygmalion effect.
Dat wat jij gelooft en waar je van overtuigd bent zal merkbaar zijn in al je gedrag.
Afgelopen zondag (10 juli 2011) hebben we de NLP Practitioner training in Rotterdam afgerond. Naast alle prachtige presentaties en de enthousiaste feestavond, ben ik vooral geraakt door de enorme groei en de bewustwording die de deelnemers hebben doorgemaakt tijdens deze 15 daagse NLP training.
Vanaf dag 1 was er een enorme openheid in de groep waardoor de ruimte om te groeien er direct was. Wat is een NLP training toch een mooie weg waarlangs je als mens kunt groeien en je zelf ontwikkelen!
Wij nodigen je graag uit op onze informatieavond om je te laten informeren wat NLP voor jou (zakelijk of privé) kan betekenen.
De NLP Practitioner training start op 16 september in de regio Amsterdam.
Er zijn geen kosten aan de avond verbonden, de entree is vrij.
Door te volgen in communicatie stem je af op de ander. Wanneer er rapport tot stand is gebracht kun je het volgen veranderen in leiden. Je kunt dit bijvoorbeeld doen door een element van je fysiologie of tonaliteit te veranderen. Wanneer er sprake is van rapport dan veranderd de andere persoon (onbewust) mee.
Sta open voor wie en wat jou allemaal gaat volgen!!!
Afgelopen weekend hebben we de NLP Master Practitioner in Rotterdam afgerond. Een inspirerende training gestart in februari 2011. Eén van de vele hoogtepunten was de krachtdag in mei. Hieronder een impressie van 4 minuten van deze bijzondere dag, inclusief momenten van reflectie, de iron condor (betonijzer buigen) en de traditionele vuurloop.
Een prachtige en inspirerende video van RSA Animate over hoe we onze kinderen in deze eeuw nog opleiden via oude overtuigingen over de 'wereld'. Een filmpje dat mij in ieder geval weer aan het denken heeft gezet.
Hennie Knapen schreef in 2008 dat 'ontspannen' geen activiteit is, dat 'totale ontspanning' optreedt als alle inspanningen voor een moment even gaan liggen.
Ik snap helemaal wat hij bedoelt ... en toch "Hoe doe je dat dan?"
Hij vertelt dat veel van onze gedachten gepaard gaan met een spanning ergens in het lichaam. En als die mentale verkrampingen zich in de loop der tijd ophopen er uiteindelijk stress ontstaat.
Verder schrijft hij dat als je er in slaagt om ontspannen aanwezig te blijven met alles wat je via je vijf zintuigen waarneemt (alles is oké) er een soort ontspannen genieten ontstaat.
Een oude indiaan vertelde zijn kleinkinderen over het leven. Hij zei op een gegeven moment:
Er is een strijd gaande in me. Het is een verschrikkelijk gevecht tussen twee wolven. De ene wolf vertegenwoordigt angst, schaamte, superioriteit, schuld, woede, afgunst, zelfmedelijden, schuldgevoel, leugens en trots.
De andere wolf, zo vervolgde hij, staat voor liefde, blijheid, delen, vriendschap, vrijgevigheid, vriendelijkheid, trouw, eerlijkheid, rust en vertrouwen.
Deze strijd is ook in jullie en in andere mensen gaande.
Zijn kleinkinderen dachten er even over na en vroegen toen aan hun grootvader: Opa, welke wolf gaat winnen?
Daarop antwoordde de oude wijze indiaan: Degene die ik te eten geef.
Van de week het boek Godenkind van Olette Luitwieler gelezen. Ik had het boek voor Marlies gekocht en ik ben er eerst zelf in gaan lezen. Het boek boeide me direct.
Het boek gaat over een jongen van 15 jaar die niet meer praat. Zijn moeder gaat met hem van hulpverlener naar hulpverlener om te onderzoeken wat er toch mis met hem is. Zij vindt hem namelijk 'niet normaal' en een diagnose zou kunnen helpen om hem te begrijpen.
Het boek is geschreven door de ogen van de jongen. De jongen beschrijft hoe hij met de wereld omgaat en hoe alle mensen om hem heen poppenkast spelen. Hij begrijpt niet dat mensen hem 'niet normaal’ vinden, hij vindt die mensen namelijk niet normaal, niet echt.
Uit het boek blijkt niet precies wat de reden is dat de jongen niet meer praat. Er wordt wel een link gelegd naar zijn vader die toen hij jong was, is vertrokken en waar hij nooit contact mee heeft gehad.
Een boeiend en actueel boek over de binnenwereld van een kind die anders dan volwassen met de wereld wilt omgaan.
Een onderzoek van psycholoog Ari Väänänen heeft uitgewezen dat in een relatie ‘geven en nemen’ niet in balans hoeft te zijn om een gelukkige relatie te ervaren. Veel vrouwen voelen zich er zelfs beter bij steun te geven dan te krijgen.
De conclusie dat het ‘dus’ gezonder is voor vrouwen om meer te geven dan te ontvangen is in mijn ogen opmerkelijk.
De balans in 'geven en nemen' kan je natuurlijk niet over in 1 specifiek onderwerp meten, dat zou je over de hele relatie moeten zien. Als de ene partner bijvoorbeeld veel steun geeft dan kan de andere partner hele andere zaken geven. Misschien geeft deze wel door veel humor in de relatie te stoppen, of door zijn/haar actiegerichtheid, het doen van de administratie, de kinderen naar sport brengen, huiswerk met de kinderen doen of wat dan ook. Ook het tijdsbestek is belangrijk. Sommige perioden geef of investeer je meer, andere perioden ontvang of neem je meer.
"Je kwam als zoon op deze wereld, je had een vader. Je werd een vader op deze wereld, je kreeg een zoon"
Wat er in dit leven tussen ons ook is gebeurd, of we als zonen en vaders willen of niet, er is zo'n enorme sterke band tussen ons.
Ik (43) ga straks even naar mijn vader (82). Veel woorden hebben we samen nooit gehad. Ik ga gewoon even naar hem kijken en de band voelen. Misschien geef ik hem ook een hug.
Door het gebruik van taal beïnvloeden we de structuur van de interne representatie van de ander elk moment. De luisteraar of lezer geeft betekenis aan onze woorden en creëert daarmee zijn eigen interne beleving (beelden, geluiden, gevoelens, smaak, geur en de interne dialoog, zie het NLP communicatie model).
Door andere woorden te kiezen, creëren we een andere interne representatie bij de luisteraar.
Als je toch de hele dag iedereen (inclusief jezelf) beïnvloed via jouw woorden, kan je dan niet beter bekrachtigend beïnvloeden dan beperkend?
Binnen NLP gebruiken we de term backtrack frame. Je kunt backtracking zien als ‘papegaaien’, zonder het oordeel dat dat niet juist is. Het is namelijk natuurlijk en uiterst effectief om in rapport te blijven.
Backtracking is het herhalen van de verbale boodschap van de ander, zonder deze te vervormen naar je eigen wereldmodel. Je gebruikt exact zijn of haar woorden.
Stel, iemand zegt tegen jou: “Ik voel mij op mijn werk niet belangrijk, mijn werkgever vraagt nooit naar mijn mening en dat frustreert mij.”
Soms in het handig (bijvoorbeeld in coaching) om een uitspraak te herhalen om er vervolgens op door te gaan.
Jouw reactie kan zijn: “Als ik je goed begrijp, kun je je mening niet naar voren brengen op je werk, je bent voor je baas niet belangrijk en dat maakt je boos.”
Je kunt ook zeggen: “Als ik het goed begrijp, voel je je niet belangrijk op je werk, je werkgever vraagt nooit naar jouw mening en dat frustreert jou. ”
Mijn vorige blog heeft als titel "You can’t change the past". Maar is dat wel waar?
Dat ligt er aan hoe je naar het verleden kijkt. Zie je het verleden als een gegeven dat het allemaal al is gebeurd en dat er niks meer aan te veranderen is (zoals een film die eenmaal op DVD is uitgekomen) dan is het waar.
Maar je kunt er ook anders naar kijken. Het is een feit dat het verleden is gebeurd. De herinnering aan het verleden hebben we opgeslagen maar het is helemaal geen kopie van het echte verleden, het is slechts een gekleurd verhaal van het verleden, het verleden zoals jij het toen hebt beleefd met de betekenis die jij er toen aan gegeven hebt. Je broer of zus zullen bijvoorbeeld een heel ander verhaal hebben opgeslagen over hoe iets toen was.
“You can't change the past. But you can ruin the present by worrying about the future.”
Zorgen maken over de toekomst, veel mensen verspillen bewust maar ook vaak onbewust hun energie hieraan. Natuurlijk is ‘vooruitzien regeren’ maar is het niet veel interessanter om bezig te zijn met wat je ‘wel’ wilt in plaats van wat je ‘niet’ wilt? Mijn oma zei altijd “Een mens lijdt het meest door het lijden dat ie vreest”.
Waarom verspillen mensen dan tijd en energie hieraan?
Dit heeft te maken met gebrek aan vertrouwen en omdat we niet beter hebben leren dromen over de toekomst, leren creëren, leren nadenken wat ‘wel’ in plaats van wat we ‘niet’ willen.
Van de week liep ik op het strand in Castricum met mijn hond Bowdy. Het strand lag er prachtig bij, het was zelfs verstopt onder een laagje sneeuw.
Daar kwam ik een bekende tegen, ik noem hem de “Bioloog”. Als we samen over het strand lopen weet hij zoveel te vertellen over schelpen, het kalkgehalte in de duinen en over de beesten in de zee. Hij heeft er een zeer scherp oog voor. Hij ziet altijd weer iets waar ik gewoon langs zou lopen.
Ik groet hem en we komen in gesprek. Na 30 seconden draait hij zijn gezicht naar de zee en zegt: “kijk een zeehond”. En inderdaad… op 50 meter afstand verschijnt er een zwart koppie boven de zeespiegel, kijkt ons even aan en duikt weer onder.
Nadat we ieder weer ons weg gingen dacht ik er nog even over na. Hoe is het toch mogelijk dat ik drie kwartier over het strand loop, naar de zee kijk en alleen de meeuwen en aalscholvers zie!
Het doet me denken aan een vriend van me, iemand die zakelijk zeer succesvol is. Hij ziet overal zakelijke kansen, kansen die anderen niet opmerken.
Ik besef weer hoe selectief we waarnemen, en hoe mooi het is om nog weidser, opener naar de wereld te kijken. Er is nog zoveel te ontdekken wat we nu misschien wel zien, maar niet opmerken!
Straks ga ik weer naar het strand, ik weet nu al zeker dat ik een zeehond zie!
Afgelopen weekend was weer een indrukwekkend NLP weekend voor me. Ergens went het nooit om mensen te zien groeien, zich te zien ontwikkelen, dat blijft voelen als een bevoorrechte positie.
Voor 25 cursisten was het de afronding van hun NLP Practitioner training. De laatste dag mogen ze allemaal voor de groep iets delen over wat de training heeft gebracht, wat hun ‘stappen’ zijn geweest en waar ze in ‘gestretched’ zijn. Iedereen vult dat moment op zijn eigen manier in.
Voor mij als trainer is het een dag waar ik vol bewondering luister en regelmatig geraakt word door de bijzondere verhalen.
In de jaren zestig voerde psycholoog Robert Rosenthal een bijzonder experiment uit. Hij nam intelligentietesten af bij leerlingen, maar vervalste de uitkomsten willekeurig. Van de ene klas werd vooraf gezegd dat ze een laag IQ hadden, van de andere klas werd vooraf verteld dat de leerlingen een hoog IQ hadden. In werkelijkheid was het IQ in beide klassen gelijk.
Hennie Knapen 
Een oude indiaan vertelde zijn kleinkinderen over het leven. Hij zei op een gegeven moment:
Van de week het boek 
Een onderzoek van psycholoog Ari Väänänen heeft uitgewezen dat in een relatie ‘geven en nemen’ niet in balans hoeft te zijn om een gelukkige relatie te ervaren. Veel vrouwen voelen zich er zelfs beter bij steun te geven dan te krijgen. 
Binnen NLP gebruiken we de term backtrack frame. Je kunt backtracking zien als ‘papegaaien’, zonder het oordeel dat dat niet juist is. Het is namelijk natuurlijk en uiterst effectief om in 
Mijn vorige blog heeft als titel "You can’t change the past". Maar is dat wel waar?
“You can't change the past. But you can ruin the present by worrying about the future.”
Van de week liep ik op het strand in Castricum met mijn hond Bowdy. Het strand lag er prachtig bij, het was zelfs verstopt onder een laagje sneeuw.
Afgelopen weekend was weer een indrukwekkend NLP weekend voor me. Ergens went het nooit om mensen te zien groeien, zich te zien ontwikkelen, dat blijft voelen als een bevoorrechte positie.